Scheepswrak
Ieder van ons verlangt ernaar te mogen zijn wie we zijn, onze dans te kunnen dansen en onze zindering door de lucht te laten zweven.
Maar door pijnlijke ervaringen, van niet gezien of gehoord zijn, geen ruimte voor onze eigenheid, onveiligheid of afwijzing, raakten we afgesneden van onszelf. En als een waakvlam die nooit helemaal uitdoofde, schuilt in ieder van ons het verlangen om weer thuis te komen.
Mensen die naar mij komen zoeken ‘het verre verhaal’, intuïtief wetend dat het ‘thuiskomen ooit verdronken is’. Een verhaal dat zich meestal niet in scherpe contouren toont, maar meer als een gedicht.
Mijn begeleidingswerk gaat over bedding geven en welkom heten van deze verhalen. Verhalen die soms alleen woordeloos begrepen worden en waarin de verlatenheid van ooit zo voelbaar is. Verhalen die getuigenis, duiding, een hertaling of een nieuw perspectief nodig hebben.
Zodat je uiteindelijk met een voller en rijker verhaal, dat meer recht doet aan wie jij ten diepste bent, weer de wereld in kan stappen.
