Je bent al goed
Hij voelt zich eenzaam in Nederland. Als expat lukt het hem maar niet om ertussen te komen. ‘It is difficult to make real friends here’, zegt hij. Met enige plaatsvervangende schaamte hoor ik hem aan. Zijn verhaal heb ik in talloze varianten eerder gehoord.
En dan zijn vraag: ‘What do I do wrong?’ en ‘Can you help me to change my behaviour?’
Ik merk dat alles in mij niet mee wil gaan met deze vraag. Volgens mij doet hij niet veel ‘wrong’ en is er niets mis met hem. Dus ik blijf even stil en stel hardop de vraag of het misschien níet aan hem ligt.
Dan breekt in één keer de dam en rollen de tranen over zijn wangen. Opgekropt verdriet en eenzaamheid komen naar buiten en ook een moeheid van altijd maar strijden en je best doen.
Vaak gaat coaching en therapie niet over veranderen, beter worden, anders worden of patronen doorbreken. Maar over inzien dat er niets mis is met je.
Natuurlijk eindigt het verhaal hier niet mee, maar het maakt nogal uit of je start vanuit ‘er is iets mis’ of ‘je bent al goed’.
