Lieve vrede
Zowel in partnerrelaties als op het werk zie je het vaak: het bewaken van de lieve vrede. Steeds maar weer wordt niet uitgesproken hoe iets echt voelt. Dat we bijvoorbeeld boos zijn, verdrietig of bang om wat de ander zegt.
Liever gooien we er nog een argument tegenaan. Een jij-bak, of een uiterst welbespraakte zin, waar je ‘komma sukkel’ achteraan kan denken.
Soms omdat we helemaal niet in de gaten hebben hoe iets voor ons is. Omdat het gevoel al heel lang geleden is weggestopt onder dikke lagen van rationaliteit.
En toch begint het steeds weer met werkelijk waarnemen wat er in je speelt. Om uit te spreken hoe iets voor je is.
Dat is kwetsbaar. Je loopt het risico dat zelfs je witte vlag verscheurd wordt. Maar het is de moeite waard om tevoorschijn te komen, omdat alleen dan een werkelijke ontmoeting kan plaatsvinden. Precies op de grens.
